Wie bent u?
Mijn naam is Luciën van Riswijk, burgemeester van de gemeente Zevenaar.

Waar woont u?
Ik woon in het dorp Aerdt, in de gemeente Zevenaar.

Wat doet u, en wat maakt u (misschien toch een beetje) uniek?
Ik ben mij ervan bewust dat ik niet uniek ben. Er zijn veel burgemeesters in Nederland. Wat mijn werk bijzonder maakt, is de enorme diversiteit. Geen dag is hetzelfde. Ik begin de ochtend vaak met een goed beeld van wat er op de agenda staat, maar aan het eind van de dag is er altijd iets onverwachts gebeurd. Mijn werk raakt veel verschillende onderwerpen en mensen in de samenleving.

In het college van burgemeester en wethouders ben ik verantwoordelijk voor veiligheid. Omdat veiligheid niet stopt bij de gemeentegrens, ben ik ook regelmatig actief in de regio, zoals in Arnhem, Nijmegen en de Liemers.

Daarnaast ben ik voorzitter van de gemeenteraad, het belangrijkste orgaan binnen de gemeente. Veel mensen denken dat ik de leiding heb over de ambtenaren, maar dat is niet het geval. Ik ben ook geen manager van de organisatie. De gemeenteraad is het hoogste gezag en mijn taak is om te zorgen dat er goede besluiten genomen worden.

Komt u in uw werk eenzaamheid tegen?
Eenzaamheid zie ik regelmatig en in veel verschillende vormen.

Een van de bijzondere kanten van mijn werk is het bezoeken van echtparen die zestig jaar of langer getrouwd zijn. Tijdens die gesprekken hoor ik vaak dat hun sociale kring kleiner is geworden. Familie en vrienden vallen weg, en dat maakt het leven stiller.

Ik bezoek al vier jaar een mevrouw van 104 jaar. De laatste keer zei ik bij het afscheid: tot volgend jaar, dan wordt u 105. Zij vroeg mij of ik zelf ook 104 zou willen worden. Een indrukwekkende vraag. Wie zo oud wordt, heeft vaak al veel mensen moeten missen. Dat laat zien hoe eenzaamheid soms op een stille manier aanwezig is.
Ik zie het ook bij naturalisaties. Mensen die hier komen wonen en nog geen netwerk hebben, ervaren vaak een gevoel van alleen zijn. Ook daar is sprake van eenzaamheid.

Welke rol ziet u voor uzelf binnen een initiatief als Met je hart?
Als burgemeester zie ik het als mijn taak om mensen met elkaar te verbinden. Dat geldt op allerlei niveaus, tussen verschillende groepen in de samenleving.

Met je hart sluit daar goed op aan. Naarmate mensen ouder worden, vallen vanzelfsprekendheden weg. Tegelijk ontstaat er ruimte voor nieuwe verbindingen. Leeftijd, werk of achtergrond worden minder belangrijk. Er komt ruimte voor gesprekken over het leven, ervaringen en herinneringen.

Ik wil graag vertellen dat Met je hart er is. Het is belangrijk dat mensen weten dat ze er niet alleen voor staan. Samen met de wethouder ga ik in het college kijken hoe Met je hart een plek kan krijgen binnen onze gemeente. Ik zie het als mijn rol om dit initiatief zichtbaar te maken en te ondersteunen.

Wat zou u willen zeggen tegen alle ouderen?
Probeer eens naar Met je hart te gaan. Soms moet je het ervaren om te weten wat het voor je kan betekenen. Zoals men zegt: The proof of the pudding is in the eating.